เพราะทุกขณะที่มีคุณอยู่ คือไม่มีคุณอยู่
posted on 17 Jan 2010 01:04 by lilweirdp
เรื่องมันเกิดขึ้นนานมาแล้ว....
ฉันรู้ว่าคุณรอคอยที่จะเอ่ยคำพูดกับฉัน
รับรู้ผ่านทางสายตาและท่าทีที่เราจะรู้กันอยู่เพียงสองคน
หรือไม่มันก็เป็นเพียงแค่การอุปทานอันหอมหวานและร้ายกาจเท่านั้น
ฉันเว้นที่ไว้ตรงระหว่างเราเสมอ
คล้ายกับว่าเรานั้นไม่เคยได้รู้หน้าค่านามกันมาก่อน
มันเป็นการกระทำที่ฉันประดิษฐ์มันขึ้นมาด้วยเจตนาและความผิดพลาด
ฉันไม่สามารถให้คุณก้าวเข้ามาพื้นที่ซึ่งเต็มไปด้วยความเจ็บปวดของฉันได้
.....และฉันไม่อาจทนทานต่อทุกข์ระทมคราวนี้ได้เช่นกัน
กระนั้นเอง ฉันรู้ว่ามันเปล่าประโยชน์ที่จะเฉยชาต่อคุณทั้งที่ใจฉันร่ำร้อง
และไร้ค่าที่จะสำคัญตนผิดไปมากกว่านี้
ทุกครั้งที่ฉันยิ้มให้ท้องฟ้า ฉันรู้ว่าคุณจะมองเห็น
ทุกครั้งที่ฉันส่งความในไปตามลมบนยอดหญ้าสีอ่อน คุณจะได้รับ
ทุกครั้งที่ฉันโน้มความเศร้าลงไปในธารา คุณจะรู้สึก
หรืออาจเป็นเพียงเพราะฉันรู้สึกอยู่ฝ่ายเดียวมาตลอด
ฉันก่อกำแพงแล้วข้ามมันมาเสีย...
นักกวีกรองวจนศิลป์อย่างเลิศรส
ประสานซ้องดนตรีพร่างพราวด้วยทำนองแห่งดวงดาว
ภาพสีเฟรสโกจากฝีแปรงและสีแรง
ไม่สามารถทำให้ฉันหัวใจหยุดเต้นได้
เมื่อมีคุณอยู่
.
.
.
อรูปที่ปราศอารมณ์จึ่งก่อกำเนิดขึ้น
ความรักฉันเปลือยเปล่าต่อทุกสิ่งรวมทั้งคุณ
มันมิได้ดำรงอยู่
เพราะในความเป็นจริง ฉันไม่มีคุณอยู่
สองเราไซร้พานพบกันเพียงในความฝัน
ยามที่แสงจันทร์แย้มกลีบเมฆมิฬออกมาเชยชม
ยามที่หมู่ดาวเลือนหาย มีเพียงจุดเล็กๆไร้แสง ประดับอยู่บนท้องฟ้า
ใยไหมของท้องฟ้าทอดยาวและถักทอเราเข้าหากัน
ทว่ายังคงเจ็บปวดและโดดเดี่ยว
เราต่างกอดกับความเหงาของเงาตัวเอง
ไม่มีทางอื่นใดที่ฉันจะรู้สึกรักคุณได้อีก
เพราะฉันไม่เคยมีคุณอยู่ในขณะที่ลมหายใจของฉันมีอยู่จริง
เพราะ ณ ขณะนี้ ฉันกำลังตกอยู่ในนิทราอันรัญจวนใจที่สุด
และฉันคงแตกสลาย ถ้าฉันจะรักคุณในความเป็นจริง
สิ่งที่เรามอบให้แก่กันได้นาทีแสนสั้นนี้ คือ
รอยยิ้มที่เราหยิบยื่นให้แก่กันแบบไม่ตั้งใจ
กับ...สายตาที่เราแลกเปลี่ยนกันในความเงียบงัน
เพราะทุกขณะที่มีคุณอยู่...ฉันไม่เคยมีคุณอยู่
edit @ 28 Jan 2010 17:22:30 by LittleweirdP
edit @ 28 Jan 2010 19:42:12 by LittleweirdP